OASE-sponsorship

Mijn abonnement op OASE, journal for architecture, heeft veel weg van een sponsorship. Want ook al heb ik groot vertrouwen in de relevantie van het werk van de redactie – OASE laat zich niet misleiden door ‘de waan van de dag’ – de meeste edities eindigen ongelezen in de boekenkast.

Nummer 89 is sinds een paar weken uit (of is het al meer dan een maand?). Het thema is ‘de middelgrote stad’. Omdat ik me had voorgenomen deze editie eens echt te lezen, ligt hij op een prominente plek in de woonkamer: op de bank. Elke keer als ik hem zie liggen, een paar keer per dag, denk ik na over de middelgrote stad.

Veel verder dan de vraag ‘Wat is eigenlijk een middelgrote stad?’ ben ik nog niet gekomen. (Behoort Tilburg hiertoe? Of Nijmegen? Zwolle misschien?) Deze vraag intigeert me mateloos. Zijn het inwoneraantallen die dit definiëren? De oppervlakte die de stad beslaat? Het voorzieningenniveau? Het draagvlak? De internationale reputatie?

Vanavond sloeg ik eindelijk het nummer daadwerkelijk open om te gaan lezen. In de inleiding werd mij al meteen duidelijk dat ik geen antwoord op mijn vraag zal krijgen: “Dit OASE-nummer gaat niet uit van een scherp afgebakende definitie van de middelgrote stad. Centraal staat welke stedelijke conditie zich binnen dit begrip laat denken. Interessant is de grote flexibiliteit van de notie ‘middelgrote stad’ […]”.

Ik ben nu een beetje van mijn a propos. Wekenlang benader ik dit onderwerp veel te simpel, blijkt nu. Ik staar in het kaarslicht voor mij, tja Earth Hour.

Morgen. Morgen, ga ik het nummer echt uitlezen. Bij de leeslamp.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s